Teatr Leśny

W 1911 roku, dwa lata po powstaniu Opery Leśnej w Sopocie, otwarto Teatr Leśny w Gaju Gutenberga w Gdańsku Wrzeszczu. Wybrano do tego celu zaciszną dolinę przy drodze od tzw. Domku Leśnego do Diabelskiego Mostu. Walory teatru w Gaju Gutenberga są niezwykle wysokie. Położeniem i rozmiarami dorównuje Operze Leśnej w Sopocie, góruje nad nią wspaniałą naturalną akustyką i nieskażonym leśnym autentyzmem.

Na zboczu wysokiego na 80 metrów Wzgórza Wintera (od nazwiska zasłużonego burmistrza) powstała trójpoziomowa scena i kanał dla orkiestry a w dolinie i na stokach przeciwległego Wzgórza Heweliusza urządzono mieszczącą 2 tysiące ludzi widownię. Wybudowano schowane w zieleni garderoby dla artystów i sanitariaty, doprowadzono elektryczność i ogrodzono teren płotem, a przy wejściu powstały kasy. Przedstawienia organizowało Gdańskie Towarzystwo Teatralne za pośrednictwem specjalnej komisji, na której czele stanieli radni Fuchs i Kawalki. Miasto przydzieliło środki na urządzenie sceny. Jako pierwszy wystawiono w czerwcu 1911 roku "Sen Nocy Letniej" Szekspira w reżyserii Roberta z Berlina. W następnych latach rano "Oresteję" Ajchylosa, "Obóz Wallensteina" z muzyką Kreutzera, "Ifigienię na Taurydzie" Glucka i "Jak wam się podoba?" Szekspira. Gdańska Akademia Śpiewacza wykonała "Stworzenie Świata" Haydna. Powodzenie imprez przekroczyło wszelkie oczekiwania. Mimo konkurencji Opery Leśnej w Sopocie wszystkie spektakle odbywały się przy zapełnionej widowni. Imprezy kontynuowano do II wojny światowej. Po wojnie wielokrotnie próbowano je wznowić, niestety bez powodzenia. Teatr popadł w zapomnienie, a jego infrastruktura została z czasem całkowicie zdewastowana. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych grupie ludzi ze Stowarzyszenia Mieszkańców Osiedla im. Jana Matejki udało się zapalić władze Gdańska do idei przywrócenia funkcji tego miejsca. Wykarczowano krzewy, które całkowicie porastały już dolinę, wyrównano tarasy ziemne.